Αλυκές Μεσολογγίου


Αλυκές

Διασχίζοντας την παλαιά εθνική οδό Μεσολογγίου – Αιτωλικού διαπιστώνουμε την ύπαρξη ενός ασυνήθιστου και οξύμωρου θεάματος. Τις αλυκές Μεσολογγίου. Λευκά βουνά, σαν χιονισμένα, δίπλα στη θάλασσα. Όχι, δεν πρόκειται για αναίρεση της φυσικής νομοτέλειας, αλλά για σωρούς αλατιού που σχηματίζουν μικρούς και μεγάλους λόφους. Αναφερόμαστε στη μεγαλύτερη αλυκή της Ελλάδας, την “άσπρη”, 11.500 στρεμμάτων με δυναμικότητα παραγωγής περί τις 120.000 τόνους άλατος ετησίως. Καλύπτει το 60% της πανελλήνιας παραγωγής.

Αλυκή ονομάζεται ο τόπος παραγωγής αλατιού η οποία επιτυγχάνεται όταν το θαλασσινό νερό εξατμίζεται με την βοήθεια του ήλιου και του αέρα. Οι αλυκές αποτελούνται από αβαθείς δεξαμενές που χωρίζονται σε επιμέρους διαμερίσματα και μέσα σε αυτές κυκλοφορεί θαλασσινό νερό το οποίο, αφού εξατμιστεί αφήνει το αλάτι. Σε τέτοιες περιοχές, ιδίως την θερινή περίοδο, το φαινόμενο κατά το οποίο το νερό εξατμίζεται είναι εντονότερο και η αντικατάσταση του εξατμισμένου νερού γίνεται με αργούς ρυθμούς με αποτέλεσμα την κρυστάλλωση του αλατιού.

Η διαδικασία παραγωγής αλατιού αρχίζει τον Μάρτιο και ολοκληρώνεται τον Οκτώβριο. Το θαλασσινό νερό αντλείται από την λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου και διοχετεύεται στα διαμερίσματα (λεκάνες). Από εκεί προχωράει στα επόμενα διαμερίσματα, όπου το αλάτι αντλείται από τα κρυσταλλωτήρια.

Στις αλυκές Μεσολογγίου το αλάτι συλλέγεται και συγκεντρώνεται ολόλευκο και καθαρό σε μικρούς σωρούς. Αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία της πλύσεως, μεταφέρεται με την βοήθεια μεταφορικής ταινίας στις υπαίθριες αποθήκες σχηματίζοντας αλατοσωρούς. Πρόκειται για ένα μοναδικό θέαμα που εντυπωσιάζει και εκπλήσσει τους περαστικούς.